| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
تقدیم به همه کودکان کشورم که اندازه تمام کودکیشان دوستشان دارم . بگذاریم کودک ما آنطور که خود دوست دارد کودکی کند اما صد افسوس که آن گلهای زیبای زندگیمان باید از نگاه ما کودک باشند یعنی کودکی که باید بزرگ باشد . تفسیر اشتباه ما از کودک چه اشتباه است . اگر ما حوصله زندگی نداریم بگذاریم آنها زندگی کنند ... آنقدر گفتیم نیفتی پسرهشدار ! آنقدر گفتیم خانه همسایه نه ! بازی با پسران کوچه زخمهای پای کوچکت را کفش می آزارد آی کودک! آی ... وتو معصومانه فریاد مرا در نگاهت به ترس نشستی ! نرو ! بیا ! برو چرا پدر! خاک بازی ممنوع ! گفتی با حیرتی که در احساس توبود کاش ! تا کودکم ،خودم بودم پدر ! کودک تو(1) زیر باران آب بازی می کند ! من اما خود کودکم پدر بگذارزندگی کنم جریان خونی که در زندگی من است . چه زود! فردا من هم تو می شوم .... افسوس ِ تو برای کودکی خود است . اکنون من کودکم پدر! ... بگذار . . . ....................................................................................................... 1- منظور کودکی است که در همه ما زنده است و دوست دارد همیشه کودکی کند . |
||
|
|
درباره |
|
متولد :7/10/56 ساکن : شهر بردخون - استان بوشهر شغل : معلم اگر دستم رسد روزي كه اصاف از تو بستانم قضاي عهد ماضي را شبي دستي برافشانم چنانت دوست مي دارم كه گر روزي فراق افتد تو صبر از من تواني كرد و من صبر از نتوانم |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
خرداد 1388 خرداد 1387 اسفند 1386 دی 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||